مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ بَزِيعٍ عَنِ اَلْخَيْبَرِيِّ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ ثُوَيْرٍ وَ أَبِي‌سَلَمَةَ اَلسَّرَّاجِ قَالاَ: سَمِعْنَا أَبَا عَبْدِاَلله عَلَيْهِ‌اَلسَّلاَمُ وَ هُوَ يَلْعَنُ فِي دُبُرِ كُلِّ مَكْتُوبَةٍ أَرْبَعَةً مِنَ اَلرِّجَالِ وَ أَرْبَعاً مِنَ اَلنِّسَاءِ: فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ وَ مُعَاوِيَةُ وَ يُسَمِّيهِمْ وَ فُلاَنَةُ وَ فُلاَنَةُ وَ هِنْدٌ وَ أُمُّ‌اَلْحَكَمِ أُخْتُ مُعَاوِيَةَ.

حسين بن ثوير و ابو‌سلمه سراج گويند از امام صادق عليه السّلام شنيديم كه پس از هر نماز واجب، چهار نفر از مردان و چهار نفر از زنان را لعن مى‌فرمود: فلان و فلان و فلان
​​​​​​​[اولی و دومی و سومی] و معاويه و آن‌ها را نام مى‌برد، و فلانه و فلانه [عایشه و حفصه] و هند و امّ‌‌حكم خواهر معاویه.

الکافي، ج۳، ص۳۴۲

 قرآن کریم و احادیث اهل بیت (علیهم‌السلام) بر مسئله تولی و تبری تأکید به سزایی دارند. تولی و تبری که بر حب و بغض مبتنی است شاخصه ایمان در دین اسلام است. آنچه که در اینجا قابل توجه است مسئله تولی است که ممکن است در اذهان این توهم را ایجاد کند که تولی معنایش این است که با کسانی که مسلمان نیستد باید دشمنی ورزید. اما پاسخ آن این است که معنای تولی دوست نداشتن است نه دشمنی  که باعث جنگ و ناامنی شده و هر چه غیر مسلمان هستند باید منکوب شوند. در این مقاله به حقیقت این دو فریضه الهی در قالب احادیث اشاره شده است.
​​​​​​​