سید علی مومنی؛ صدایی از جنس مردم، قلبی در خدمت حسین (ع)

مقدمه: صدایی که خاکی است، اما آسمانی می‌خواند

در زمانه‌ای که صدای مداحی در فضای مجازی و حقیقی طنین‌انداز شده، برخی صداها فقط شنیده می‌شوند، اما صدای سید علی مومنی نه‌تنها شنیده می‌شود، بلکه در دل‌ها خانه می‌کند. او صرفاً یک مداح نیست؛ بلکه راوی دردهای زینب (س)، ساقی اشک‌های عاشوراست. نامش برای بسیاری یادآور روضه‌هایی است که زخم قدیمی دل را تازه می‌کند. و عجیب آن‌که با تمام این تأثیرگذاری، خاکی‌تر از هر خادمی‌ست که دیده‌ایم.

ریشه‌ها: از میدان خراسان تا منبر دل‌ها

سید علی مومنی در دهه ۶۰ شمسی در یکی از محله‌های مذهبی و اصیل تهران، میدان خراسان، به دنیا آمد. او در فضای مذهبی خانواده‌ای بزرگ شد که عشق به اهل بیت در آن نفس می‌کشید. اولین منبرش، دوش پدر بود؛ همان‌جا بود که طنین صدای حسینی‌اش شنیده شد. او مداحی را نه با هدف شهرت، بلکه از جنس عشق آغاز کرد.

مسیر رشد: مداحی نه برای دیده شدن، بلکه برای دیده گشودن

در سال‌های نوجوانی، سید علی مومنی پای ثابت هیئات معروف تهران شد. از همکاری با چهره‌هایی مانند حاج محمود کریمی گرفته تا نزدیکی با سید جواد ذاکر که نه‌تنها استاد بلکه رفیق دلش بود. این مسیر نه صرفاً آموزش مداحی، بلکه یک سلوک عرفانی و عاطفی بود. او روضه را آموخت، اما پیش از آن، دل دادن را یاد گرفت.

رکوردها: وقتی صدا، رکورد دل‌ها را می‌زند

مداحی‌هایی مانند «نگران معجرم بودی» یا «ساقی حسین است» تبدیل به سرود نسل‌هایی از عاشقان حسینی شدند. در دهه ۸۰، سید علی مومنی در فضای هیئتی کشور، رکورد حضور در دل‌ها را شکست. بدون تبلیغات، بدون رسانه. فقط با صدا. فقط با دل. فقط با حسین.

خاکی بودن: او پشت بلندگو نمی‌ایستد؛ در دل‌ها جا دارد

سید علی مومنی از آن‌دسته مداحانی‌ست که حتی وقتی بالای منبر است، تو را به یاد پایین منبر می‌اندازد. رفتارهای بی‌تکلف، ارتباط صمیمی با مردم، نشستن بین جمعیت، اشک‌ریختن بی‌ریا، همه نشان می‌دهد که او نیامده تا مداح باشد؛ آمده تا بماند، مثل عشق.

هیچ نشانه‌ای از تکلف یا غرور در او نیست. وقتی با کفش خاکی وارد هیئت می‌شود، دل‌ها را جارو می‌کنی تا رد پایش بماند.

نقش اجتماعی و عاطفی: مداحی که فقط نمی‌خواند، تربیت می‌کند

او صرفاً یک مداح نیست؛ بلکه پناه نوجوانانی‌ست که می‌خواهند بفهمند چطور می‌شود در دنیای امروز، حسینی ماند. در بسیاری از مراسم‌ها، مخاطبان او را نه فقط با گوش، که با قلب دنبال می‌کنند. با بغض، با اشک، با دلتنگی.

راز محبوبیت: صداقت، صمیمیت، صدا

در دوره‌ای که ظاهرگرایی، تبلیغات پرزرق و برق و حضور در شبکه‌های اجتماعی شاخص شهرت شده‌اند، سید علی مومنی از راه دیگری آمده: راه صداقت. او نه دنبال فالوور است، نه جذب نگاه. او فقط می‌خواند. برای مادر حسین. برای پسر فاطمه. برای آن کاروانی که هنوز، کربلا بوی خاکسترش را دارد.

نتیجه‌گیری: چرا باید از سید علی مومنی شنید؟

اگر کسی بخواهد بداند مداحی اصیل چیست، باید مداحی سید علی مومنی را بشنود، نه با گوش، بلکه با دل. مداحی او خاطره نیست؛ حال است. او آمده که با روضه، قلبت را به ظهر عاشورا ببرد، آن‌هم نه با شور، بلکه با شعور.